Zoals je niet mag doorbladeren om de afloop te weten - is dat een goed boek, als je de verleiding niet kunt weerstaan?- dien je ook niet een nawoord eerst te lezen. Heb dat wel gedaan bij Lea van Pascal Mercier. Prachtig hoe hij uitlegt waarom deze boekvorm werd verkozen.
Twee mannen die over hun leven vertellen, het komt me opeens voor dat het maar weinig voorkomt in romans, twee mannen die zo diep hun gevoelsleven blootleggen. Of is het altijd zo dat je leest wat je wilt lezen op een gegeven moment. Het pleit ervoor boeken opnieuw te lezen, op een ander moment in je leven.
Niets mooier vind ik dan dat ogenblik: welk boek kies ik nu om in te beginnen. Een heerlijk moment.
Maar ik dwaal af.
Lea is gepubliceerd in 2010. Zes jaar eerder schreef Mercier het boek dat hem bekend maakte: Nachttrein naar Lissabon. Deze zomer kreeg ik het uit handen van Roelf Reinders, en het fascineerde me van eerste tot laatste letter. Ademloos uitgelezen. Pas als woorden poëzie zijn, werpen ze werkelijk licht op de dingen, schrijft Mercier. Het geldt voor vele passages in zijn boek.
Waarlijk een rugzakboek.
Pascal Mercier is het pseudoniem van Peter Bieri (1944), Zwitsers hoogleraar filosofie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten