Gouden uurtjes.. het lezen van Dit zijn de namen. Ik weet dat het al een aantal jaren uit is, maar nu kwam het er pas van. Wat een boek! Ik ben het eens een keer eens met de flaptekst van (de Volkskrant): Nederland is te klein voor Wieringa. Mee eens om een andere reden dan de recensent wellicht. Ik lees erg weinig Nederlandse literatuur. Zeker, ze schrijven mooi, maar de invalshoeken boeien me vaak niet zo. Te Nederlands, te calvinistisch, vaak.
Ook daarom mooi dat Wieringa zijn verhaal op de Oosteuropese steppe laat ontstaan. Diepzinnige levensvragen rondom het 'joods worden' van Beg, de hoofdpersoon. Een geheimzinnige groep ontheemden die hij ontmoet. Zwervers die overleven ten koste van anderen. Allemaal prachtige thema's. Rugzakboek!
Die eerste zinnen alleen al....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten