Begin

Lezen en lopen

Carol Shields schrijft in De stenen dagboeken over een voettocht. Niet voor niets een voettocht. Lezen en lopen. Want is niet slechts één vraag van belang: welk boek is voor jou de moeite waard mee te nemen in je rugzak op een wekenlang wandelavontuur?
Hij dacht met een gevoel van geluk aan al die niet in jaartallen gevangen winters die over deze velden waren gegaan, aan de sneeuwmassa's, en daarna het langzaam opwarmen in het voorjaar. Later, toen hij de boomloze woeste gronden boven Inverness bereikte, had hij het gevoel of hij over Gods brede, ruwe aangezicht marcheerde. Daarna vlakte het weer af en kreeg hij een luchthartig gevoel van afdalen, zijn geest alleraangenaamst leeg en vredig. Slechts een van de talloze voorbeelden van hoe Shields zo raak de herkenbare alledaagse ervaringen in woorden weet te vangen. In dit geval de tijdloosheid en het grenzeloos grote van de wereld.
Deze wandelaar draagt Jane Eyre met zich mee, en bij elke pauze leest hij zich weg van zijn spierpijn en blaren. Het is het enige boek dat hij bezit. Welk boek kun jij telkens opnieuw in beginnen? 



wat als - je alle berichten nieuw wilde laten zijn
je zeker wilde zijn dat niemand ooit dit geschreven had
zoals je ook de wereldse stad beleefde
hoe kon dit
op elke hoek een verhaal elk portiek acht families
in ieder huis een verhaal en zeker ook een kruis
wat is dit zo'n onafzienbaar stratenplan - en dan nog al die eeuwen
wat geschied-en-is, wat geschiedt en wat is 

bevatten we het ooit en zou dat moeten

maar schrijf dit verhaal
en een boek wordt geboren

Simon